içsel karmaşalar

 konuya giriş ,ana fikir, sonuç ya da yazım kurallarının çok önemli olmadığı bir blogtasınız.

şubat 2022 de istanbuldan yola çıkıp afganistanda kajaki adında filmlere konu olan bir bölgeye geldim. burada yapacağım çalışma hidroelektrik santralinin devreye alma çalışmaları. 3 aydan fazladır buradayım. projenin sonuna geldik fakat idareciler ve müdürlerim kalan süreç için herhangi bir bilgi vermemekte ısrarcı. bazı mekanik arızalardan ötürü beklemedeyiz ve bu durum vaktin geçmesini daha çok zorluyor.

beraber çalıştığım takım arkadaşlarım gerçekten çok zorlu insanlar. vahiy gelmediği sürece bilemeyeceğim sorular soruyorlar. sorulan sorunun muhattabı ben olmadığım halde o soru bana yöneltildiğinde ister istemez sinirleniyorum. konunun muhattabının ben olmadığımı bildikleri halde bu sorular yöneltiyorlar. 

ilk geldiğim vakitlerde yopum çalışma temposundan düşünecek vakit bulamıyordum zamanın nasıl geçtiği çok önemli değildi o sırada. işlerimizin bitmesi ve mekanik sorunlarım çözülmesini beklerken yapacak daha iyi bir işim olmadığımden düşünmeye sürüklüyor. sosyallikten uzak 3 aydır farklı bir insanla konuşmamış olmak insanın psikolojisini inanılmaz etkiliyor.

sağolsunlar çocukluk arkadaşlarım çok hayırlıdır. çok uzun yıllardır tanıdığım arkadaşlarımdan biri nakite ihtiyacı olduğunda arar bir diğeri gerçekten sağolsun whatsapp gurubunda iletişim kurar diğerleri genel olarak ne mesaj atar ne arar ne cevap verir. 

sonradan edindiğim 2 iş arkadaşımla sürekli iletişim halindeyiz sağolsunlar. bi hayırlı onlar var.

üniversite arkadaşlarımla kopalı çok oldu. ayıp olmasın diye çıkamadığımız whatsapp guruplarından biri işte.

daha önce bir bloğum vardı fakat ne adresi hatırlayabiliyorum ne de ne yazdığımı.